Ο Παπανδρέου είπε ψέματα κι ο Μιχάλης Ιγνατίου λέει την αλήθεια!

  • Βαρύ φορτίο ανέλαβε ο Παπαδήμος

Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον κ. Λουκά Παπαδήμο ήρθε στην πιο δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα και τον λαό. Η αψυχολόγητη ανακοίνωση του πρώην πρωθυπουργού για το δημοψήφισμα οδήγησε τη χώρα στη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δύο και πλέον ετών και δημιούργησε αξεπέραστο πρόβλημα εμπιστοσύνης για τους πολιτικούς της χώρας.

Οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν τον νέο πρωθυπουργό, ιδιαίτερα οι τραπεζίτες. Τα ελληνικά και μερικά ξένα Μέσα Ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι ο κ. Παπαδήμος μπορεί να μιλά με άνεση με τους δανειστές της Ελλάδας. Ισχυρίζονται πως το πλέον σημαντικό είναι ότι «έχουν τη δυνατότητα να ομιλούν στην ίδια γλώσσα».

Βέβαια, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο συνομιλητής τους, οι δανειστές είναι σκληροί και θα ήταν αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι θα ανοίξουν τα πορτοφόλια τους και θα εκταμιεύσουν αύριο την πολυπόθητη έκτη δόση. Αυτό δεν θα συμβεί άμεσα, ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Εφόσον γίνουν σεβαστές με θρησκευτική ευλάβεια οι διαδικασίες, η δόση θα εκταμιευθεί σε μερικές εβδομάδες. Ας ελπίσουμε ότι ο κ. Παπαδήμος θα καταφέρει να πείσει τους εταίρους μας στην Ευρώπη και τους δανειστές μας στο Ταμείο ότι πρέπει να δοθεί ακόμα μία ευκαιρία στην Ελλάδα. Συνέχεια

Στο πυρ το εξώτερον! Το είπε ο κύριος Καλφέλης…

Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ένα βασικό καθήκον: να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μας. Αυτό, βέβαια, δεν θα είναι εύκολο, γιατί υπάρχει μια κοινωνία η οποία δεν «ρωτήθηκε» ποτέ αν θέλει αυτό τον δρόμο – με τα ανυπόφορα μέτρα λιτότητας – τα οποία επιβλήθηκαν από την ίδιο τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης (Μέρκελ και Σαρκοζί).

Και, επιπλέον, υπάρχει και μια άλλη εκρηκτική παράμετρος, η οποία θα αναφανεί πιο έντονα μετά το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης συνασπισμού.

Επειδή, λοιπόν, οι επιλογές που έχει μπροστά της η Ελλάδα είναι όλες κακές και θα χειροτερεύσει προσωρινά το επίπεδο ζωής του μέσου Έλληνα με την εφαρμογή της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου, είναι πολύ πιθανό να συμβεί το εξής πράγμα.

Δηλαδή, να λειτουργήσουν τα τμήματα της αντιευρωπαϊκής αριστεράς που μας προτείνουν το ολέθριο άλμα προς το κενό και τη δραχμή, όπως λειτούργησε ακριβώς η υπερσυντηρητική δεξιά  στην Αυστρία πριν από μερικά χρόνια.

Με άλλα λόγια, να πλειοδοτούν εναντίον της Ευρώπης και να καρπώνονται την τεράστια δυσαρέσκεια του κόσμου από την υλοποίηση της παραπάνω συμφωνίας (όταν μάλιστα η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει απομυζήσει απαράδεκτα τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους).

Η ταυτότητα αυτής της πολιτικής θα είναι προφανής: «εμείς» και το υπόλοιπο ευρωπαϊκό (κομματικό) κατεστημένο που καταστρέφει τη ζωή του λαού.

Επομένως, είναι ανάγκη να «διαλυθεί» ή να αποσαθρωθεί το υφιστάμενο κομματικό σκηνικό και να αναφανούν καινούργιες πολιτικές κινήσεις, ιδιαίτερα στο χώρο της κεντροαριστεράς, ώστε να μη συμβεί το παραπάνω ενδεχόμενο.

Και για αυτό είναι απαραίτητο να αποσυρθούν άμεσα οι δύο προσωπικότητες (Σαμαράς και Παπανδρέου) η σχέση των οποίων μπορεί να κατανοηθεί μόνο με όρους «λακανικής ψυχολογίας» και ιδίως μετά τα άθλια γεγονότα του τελευταίου πενθήμερου – για τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνασπισμού- που μας κάνουν να νιώθουμε μόνο εθνική ντροπή. Συνέχεια

Το συγκρότημα άρχισε να ξεκαρφώνει!

  • ΤΟ ΒΗΜΑ, 12/11/2011
  • Kαταστροφείς ή διασώστες

Η τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας προφανώς δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Είναι προϊόν συμβιβασμών του κλυδωνιζόμενου πολιτικού συστήματος και συνάθροισμα παράλογων απαιτήσεων φθαρμένων προσώπων, που εναγωνίως προσπαθούν να κρατηθούν από ένα σχήμα που ο λαός προκρίνει, αλλά εκείνοι δεν επιθυμούν, ούτε πραγματικά υποστηρίζουν. Ετσι εξηγείται άλλωστε και η μετάπτωση από την αρχική επιφύλαξη στην πλειοδοσία υποψηφιοτήτων της Παρασκευής για συμμετοχή στη νέα κυβέρνηση Παπαδήμου. Οι προβλέψεις είναι αλήθεια πως δεν είναι οι καλύτερες. Οι κομματικοί ανταγωνισμοί που μπροστά στην απειλή εκόπασαν θα επανέλθουν, δηλώνοντας στους ξένους ότι ομονοούμε μόνο για τα λεφτά και μόλις τα παίρνουμε γυρνάμε στα ίδια και στα ίδια.
Ενδεικτικές και χαρακτηριστικές είναι οι πρώτες δηλώσεις του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας σχεδόν αμέσως μετά την ορκομωσία της νέας κυβέρνησης. Και η υποδοχή του κ.Παπανδρέου στην Ιπποκράτους σε αντίστοιχο σκηνικό παραπέμπουν. Με τη διαφορά ότι πρέπει να αντιληφθούν κάποια στιγμή ότι οι ανταγωνισμοί τους στην παρούσα συγκυρία εξοργίζουν και απομακρύνουν τους πολίτες παρά τους συγκινούν και τους φέρνουν κοντά τους. Γι’ αυτό ας είναι συνετοί και ας ακολουθήσουν μια φορά το αλάθευτο ένστικτο του λαού, που τους βρίζει και τους περιθωριοποιεί συνειδητά, επειδή συμπεριφέρονται ως καταστροφείς, παρά ως διασώστες.

Το ΚΚΕ είναι καλύτερα να μην μιλάει!

  • enet.gr, 18:33 Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
  • Παπαρήγα: Η κυβέρνηση αυτή δεν θα νομιμοποιηθεί στην συνείδηση του λαού

Απαράδεκτη χαρακτήρισε τη νέα κυβέρνηση η γ.γ του ΚΚΕ Α.Παπαρήγα και εξαπέλυσε επίθεση σε ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ για τη σύνθεση του κυβερνητικού σχήματος, με τη συμμετοχή μάλιστα του ΛΑΟΣ. Κάλεσε εκ νέου το λαό σε εγρήγορση και εξέφρασε την πεποίθησή της ότι η νέα κυβέρνηση δεν πρόκειται να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού.

Συγκεκριμένα σε δηλώσεις της μετά την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος υπό τον Λ. Παπαδήμο η Α. Παπαρήγα είπε:

«Η συμμετοχή του ΛΑ.Ο.Σ. στην κυβέρνηση αναμφισβήτητα είναι η αποζημίωση του ΠΑΣΟΚ για το βρώμικο έργο που έπαιξε όλα αυτά τα χρόνια το ΛΑ.Ο.Σ. και ιδιαίτερα η ηγεσία του απέναντι στο εργατικό λαϊκό κίνημα, με την προβοκάτσια, τον αντικομμουνισμό, με την κρατική καταστολή, απέναντι συνολικά στα συμφέροντα των εργαζομένων και των μεταναστών. Η ΝΔ αυτή τη στιγμή καθίσταται συνυπεύθυνη για το ανακάτεμα στην κυβέρνηση ενός τέτοιου τύπου κόμματος. Η κυβέρνηση αυτή είναι απαράδεκτη. Απαράδεκτη κυριολεκτικά. Και είμαστε βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού, το δε έργο της πραγματικά, όσο κρατήσει αυτό, θα περάσει σε μαύρες σελίδες στην ιστορία». Συνέχεια

Είδατε το… κλίμα της Ουάσιγκτον;;;

  • Οι χαμένες… ζαριές του Γ. Παπανδρέου

Η απόφαση του πρωθυπουργού να ανακοινώσει δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση της 26ης-27ης Οκτωβρίου ήταν η τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της εμπιστοσύνης της διεθνούς κοινότητας προς το πρόσωπό του. Είναι ξεκάθαρο σε όσους έχουν τη δυνατότητα να μιλούν με πηγές στην Ουάσιγκτον, στο Βερολίνο, στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες πως κατέστη μη αξιόπιστος συνομιλητής μόλις ανακοίνωσε την απόφασή του, χωρίς να ενημερώσει τους δανειστές που επέλεξε ο ίδιος για τον ελληνικό λαό. Και πρόκειται για τους ίδιους δανειστές που εκπλιπαρούσε τους τελευταίους μήνες να του «κουρέψουν» το χρέος και να τον στηρίξουν πολιτικά.

Η ζαριά του κ. Παπανδρέου, που του επέβαλαν… συγγενείς και συνεργάτες του, ήταν η τρίτη πλέον λανθασμένη απόφαση που έλαβε στην πολιτική του καριέρα και στη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας – η πρώτη και χειρότερη που θα καταγραφεί στην πολιτική του ιστορία ήταν η προσφυγή, χωρίς κανέναν σχεδιασμό, στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Η δεύτερη ήταν η με πάθος υποστήριξή του στο φιλοτουρκικό και ρατσιτσικό Σχέδιο Ανάν, που θα προσέφερε για πάντα την Κύπρο στον έλεγχο της Τουρκίας. Συνέχεια

Οι «κήνσορες» του «Βήματος»

Μόνο θλίψη, οργή και απόγνωση για την κατάντια μας, προκαλεί το θέαμα που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες με τα απίστευτα παζάρια μιας ανίκανής ηγεσίας που έχει ξεπεράσει πλέον κάθε όριο εξευτελισμού. Εχουμε ζήσει κι άλλες κρίσεις σ αυτή την ταλαίπωρη χώρα, έχουμε δει κι άλλους πολιτικούς να μην είναι σε θέση να διαχειριστούν τα χάλια μας, αλλά αυτό που ζούμε σήμερα ξεπερνά κάθε όριο.

Ενας πρωθυπουργός άβουλος και αδύναμος να αποφασίσει ποιο είναι το συμφέρον της χώρας και του ίδιου, που κατατρύχεται σε μυστικοσυμβούλια με τους κολλητούς του και δεν είναι σε θέση να πείσει ούτε τους βουλευτές του. Να παζαρεύει δίκην μικρομάγαζου με κάποιους από τους επίδοξους δελφίνους και να αλλάζει σαν τα πουκάμισα τους υποψήφιους πρωθυπουργούς. Κλεισμένος στον μικροκόσμο του, αποκομμένος από την κοινωνία ακυρώνει ακόμα και την ίδια τη γενναιότητα της κινησης του, να παραιτηθεί από πρωθυπουργός και προσπαθεί, παρά τα όσα λέει να καταλήξει σε λύσεις που δεν θα του αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία στο κομματικό ιερατείο, με συμπαραστάτη όπως φαίνεται σε αυτό το θλιβερό έργο τον κ. Βενιζέλο. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς την εμμονή του σε πρόσωπα που θα επισκιάζονται μονίμως από τη δική του παρουσία ή του κ. Βενιζέλου;  Συνέχεια

Η «οπερέτα» του κυρίου Δανίκα… Πάει για βραβείο στις Κάννες!

Πάλι ο εύκολος και βολικός στόχος. Πάλι παρωδία δημοσιογραφίας. Πάλι ρηχός και επιπόλαιος χλευασμός. Αυτό είναι καφενείο και καθόλου σοβαρός σχολιασμός. Γιατί όσο οπερέτα το πολιτικό προσωπικό, άλλο τόσο και ο εισπρακτικός μηχανισμός. Οπερέτα ο δημοσιοϋυπαλληλισμός. Οπερέτα ο δημοσιογραφικός ορυμαγδός. Οπερέτα ο τάχα μου πατριωτισμός. Οπερέτα ο επιχειρηματικός, κρατικοδίαιτος καπιταλισμός. Οπερέτα ο πελατειακός κομματικός αγωγός. Οπέρετα αξιοκρατίας. Οπερέτα παραγωγής και παραγωγικότητας. Οπερέτα ο αγροτικός μας θησαυρός. Οπερέτα ελικρίνειας και αλήθειας ο λόγος ο πολιτικός. Οπερέτα ο δικομματισμός. Οπερέτα στοιχειώδους σκέψης ο φανατισμός. Οπερέτα ο αριστερός δογματισμός. Οπερέτα ο εργατοπατέρας ο δήθεν λαϊκός. Οπερέτα η τάχα μου θωρακισμένη ασφάλεια των ελληνικών τραπεζών. Οπερέτα λαϊκής ψυχαγωγίας ο τηλεοπτικός οχετός. Οπερέτα τα χαλκευμένα στοιχεία με τα οποία εν μία νυκτί η δραχμή μεταμορφώθηκε σε ευρώ. Οπερέτα οι πειραγμένοι δείκτες με τις οποίες νομίζαμε ότι κοροϊδεύουμε τις ευρωπαϊκές, στατιστικές υπηρεσίες για να αποδειχθεί στο τέλος ότι πιαστήκαμε στην φάκα σαν τον λαδωμένο ποντικό. Οπερέτα Παιδείας ο χαμηλός μέσος δείκτης δασκάλων και καθηγητών. Οπερέτα Υγείας ο φακελάρχης γιατρός. Οπερέτα οι τιμές Μανχάταν πολλών διαμερισμάτων των τριτοκοσμικών Αθηνών. Μα αν όλες αυτές οι κυρίαρχες πλευρές της καθημερινότητας μας δεν ήταν πρωταγωνιστές μιας γιγαντιαίων διαστάσεων οπερέτας τότε θα ήμασταν αλλιώς. Επομένως λογικό. Να προταθεί ως πρωθυπουργός ο Κοινοτάρχης Καστοριάς και κηπουρός του αρχηγού του ΠαΣοΚ. Βάζω στοίχημα ό,τι έχω και δεν έχω. Πως ακόμα κα ο Σόιμπλε να βρισκόταν στο τιμόνι της χώρας στο τέλος της θητείας του θα κατέληγε κι αυτός αχυράνθρωπος κανονικός. Αυτό που θα ακολουθήσει από εδώ κα μπρος είναι προαποφασισμένο από το οπερετικό και προσκυνημένο, υπηρετικό προσωπικό. Ολοι με το μυαλό τους καρφωμένο σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο κι έτσι αντί για σωτηρία η χώρα θα βρεθεί αιχμάλωτη μιας μακρόσυρτης καταστροφικής παραλυσίας. Σαν να βλέπω έργο κινηματογραφικό. Με τίτλο γνωστό: Ομορφη χώρα, όμορφα καίγεται. Adios!

Μήπως δεν σας «βγήκαν» όπως είχατε σχεδιάσει;;;

  • ΒΗΜΑτοδότης
  • ΤΟ ΒΗΜΑ:  11/11/2011

Ο κ. Γ. Παπανδρέου αποχώρησε από το Μέγαρο Μαξίμου, το Γραφείο Πρωθυπουργού στο υπουργείο Εσωτερικών και το Γραφείο Πρωθυπουργού στη Βουλή και επέστρεψε στην Ιπποκράτους ως πρόεδρος του ΠαΣοΚ και στυλοβάτης της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Όσοι πολίτες εύχονταν να απαλλαγούν από τον κ. Παπανδρέου θα πρέπει να ευχαριστήσουν τον κ. Χ. Καστανίδη και τον κ. Φ. Πετσάλνικο οι οποίοι ήταν οι δύο πιο θερμοί υποστηρικτές του δημοψηφίσματος και παρέσυραν τον πρωθυπουργό (όχι ότι ήθελε πολύ).

Κατά μία άποψη πάντως επήλθε λύτρωση γιατί ο κ. Παπανδρέου δεν είναι συνηθισμένος να ζει αυστηρά φρουρούμενος και αποκλεισμένος από τον κόσμο, κάτι το οποίο συνέβη αναγκαστικά τους τελευταίους μήνες για λόγους ασφαλείας. Ελπίζει λοιπόν ότι θα ξαναβρεθεί με τον λαό «στις γειτονιές και στις πλατείες», όπως είπε στο αποχαιρετιστήριο διάγγελμά του, λίγη ώρα προτού καταρρεύσει η λύση Πετσάλνικου. Δεν ελπίζει βεβαίως αυτό να γίνει πολύ σύντομα αφού σαφέστατα θα ήθελε να αποφύγει μια εσωκομματική αναμέτρηση για την ανανέωση της θητείας του προέδρου του ΠαΣοΚ η οποία λήγει. Συνέχεια

«Και η υπονόμευση έχει πολλούς τρόπους…», κύριε Μαλούχε!

Δέκα τόσες μέρες μετά την περιπέτεια του δημοψηφίσματος, μέρες κατά τις οποίες η χώρα διήλθε μέσα από το πιο οργιώδες και επικίνδυνο πολιτικό παρασκήνιο των τελευταίων δεκαετιών κι έπειτα από την παρέλαση πλήθους ονομάτων που ήδη, δικαίως, κατεγράφησαν με την ιστορική αναφορά του «κηπουρού», σήμερα το μεσημέρι ο Λουκάς Παπαδήμος ορκίζεται μεταβατικός πρωθυπουργός έχοντας τη στήριξη τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων. Οποιος πιστεύει στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, οφείλει αυτό και μόνο να το σεβαστεί. Ανάμεσα στα σενάρια που ακούστηκαν για την επιλογή του, δεν έλειψαν φυσικά και τα πιο… αγαπημένα της ελληνικής δημόσιας συζήτησης: τον έφεραν οι τράπεζες, τα συμφέροντα, τα ΜΜΕ, οι Γερμανοί, οι Αμερικάνοι… Μόνον οι… εξωγήινοι λείψανε απ’ τον κατάλογο όσων δεν επιθυμούσαν να αντιληφθούν το απολύτως αυτονόητο: ότι τον έφερε η πρωτοφανής και αδήριτη, επιτακτική εθνική ανάγκη επιβίωσης της χώρας που κατέστη όπως κατέστη ξαφνικά οξύτατη.

Όμως, όλα αυτά, είναι, ευτυχώς, παρελθόν. Το πρόβλημα, από εδώ και στο εξής είναι να μην εμφανιστούν όντως οι εξωγήινοι: όχι από τον Αρη, αυτοί ίσως να μην είναι και τόσο επικίνδυνοι, αλλά οι εξωγήινοι από τα κόμματα: αυτοί, που με τα μυστικά και φανερά υπερόπλα τους εδώ και τόσα χρόνια έκαναν τόση μεγάλη ζημιά. Συνέχεια

Ο μάγος Γεώργιος Μαλούχος!

Η Ελλάδα διανύει δραματικές ώρες, ειδικά μετά το χάος που έφεραν οι αδίστακτες βυζαντινές διαμάχες εξουσίας στο ΠαΣοΚ και μπλόκαραν, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, την επιλογή Παπαδήμου: δεν έχει νόημα να πει κανείς περισσότερα, οι πάντες γνωρίζουν πια τι ακριβώς συνέβη. Η ουσία είναι ότι στο ΠαΣοΚ, η υποψηφιότητα Παπαδήμου λειτούργησε τελικά περισσότερο ως φόβητρο για το κομματικό/κρατικό μέγα φέουδο εξουσίας, παρά, όπως έπρεπε, ως ελπίδα εξόδου της χώρας από την πιο δύσκολη στιγμή της. Και, τώρα, που είναι ισχυρότατη η πιθανότητα να του ζητήσουν εκ νέου κάτω από το βάρος της πίεσης να αναλάβει, το ερώτημα είναι αν μετά από όλα αυτά θα δεχθεί πλέον ο ίδιος… Ετσι, το μόνο που μπορεί τώρα κανείς να ευχηθεί, είναι όλα αυτά να τελειώσουν οριστικά σήμερα το πρωί, για να μην τελειώσει, πάλι σήμερα το πρωί, ξαφνικά η ίδια η χώρα.

Εν τω μεταξύ, λοιπόν, και αναμένοντας τη «λύτρωση», ας κάνουμε πια μικρή «παύση» από τα εσωτερικά μας, για να δούμε και την άλλη, απόλυτα καθοριστική όψη των αιτιών που γέννησαν το φοβερό κραδασμό που ζει σήμερα η Ελλάδα, αλλά και μέγα μέρος της Ευρώπης – το τι συμβαίνει ήδη στην Ιταλία, το βλέπουμε όλοι. Συνέχεια